تاريخ اختراع خط اوستايي را اواخر دوره­ ساساني دانسته­اند
 در سده سوم ميلادي
 براي نوشتن متون ديني مربوط به آيين زردشتي، به ويژه کتاب اوستا  استفاده شده است. اين خط از راست به چپ نوشته مي­ شد و چهل و چهار حرف داشت
 اين خط از خط پهلوي برگرفته شده ولي از آن کامل‌تر است زبان اوستايي هم يکي از اصول و پايه­هاي زبان ايران است. اين زبان خاصه قسمت­هاي قديم آن «گاثه» بسيار کهنه به نظر مي­رسد و مانند زبان سنسکريت و عربي داراي اعراب است، يعني اواخر کلمات از روي تغيير عوامل تغيير مي­کرده است و حرکات گوناگون به خود مي­گرفته است، همچنين داراي علايم جنسي و تثنيه بوده است.
اوستا در اصل «اَوْپِسْتاکْ» است به معني بنيان جا افتاده و محکم، کنايه است از آيات محکمات و شريعت پابرجاي و به صيغه­ي صفت مشبهه است، در «تاريخ طبري» و ديگر متقدمان از مورخان عرب «ابستاق» و «افستاق» ضبط شده است و در زبان دري «اُوسْتا - اُسْتا - وُسْت - اُسْت» به اختلاف ديده مي­شود و همه جا با لفظ «زند» رديف آمده است - کاف آخر «اوپستاک» که از قبيل کاف «داناک» و «تواناک» است در زبان دري حذف مي­شود و تلفظ صحيح اين کلمه بايستي «اوْپِستا» باشد ولي به تقليد شعرايي که بضرورت اين کلمه را مخفف ساخته­اند ما آن لفظ را «اوْسِتْا» خوانيم

 «گاثه» قديم­ترين قسمت اوستا است و ساير قسمت ها به آن کهنگي نيست.
 آن­چه امروز از اين کتاب در دست ما باقي است پنچ جزو يا پنج بخش است و به اين نام معروف :
 1- يَسْنا - که گاثه جزء آن است، و معني آن ستايش مي­باشد.

 2- ويسپَرَذ ْ- که آن هم از ملحقات يسنا و در عبادات است و معني آن «همه­ي ردان و پيشوايان» است.

 3- وَنْدايداذ - که در اصل ونديودات بوده است، يعني ادعيه و اوراد بر ضد ديوان و اهريمنان.

 4- يَشْت - که قسمت تاريخي اوستا از آن مستفاد مي­شود آن هم از ماده­ي يسنا و به معني عبادت و ستايش است
5- خرده اَوِستا - يعني اوستاي مختصر يا مسائل مختصر و خرد اوستا، و آن عبارت است از عبادات روزانه، ماهيانه، ساليانه، اعياد، جشن­ها،
 طريقه­ي زردشتي گري، کُشتي بستن، آداب زناشويي، عروسي، سوگواري و غيره
قسمتي از اوستا عبارت بوده است از قصيده­هايي (سرودهايي) به شعر هجايي در ستايش اورمزد و ساير خدايان اَرْيايي (امشاسپنتان) که سمت زيردستي يا مظهريت نسبت به اورمزد و خداي بزرگ يگانه داشته­اند و اشاراتي داشته در بيان بنيان خلقت و وجود کيومرث و گاو نخستين «ايوداذ» و کشته شدن گاو و کيومرث به دست اهرمن و پيدا شدن نطفه­ي کيومرث در زير خاک به شکل دو گياه که نام آن دو (مهري و مهرياني - مردي و مردانه - ملهي و ملهيانه - ميشي و ميشانه - به اختلاف روايات) بوده است و مورخان آن را از جنس «ريواس» دانند و ظاهرا مرادشان همان «مهر گياه» معروف باشد.

از مدتها پيش استادان زبان و ادبيات فارسي و فعالان اين بخش نسبت به اين روند هشدار داده بودند تا اين که سرانجام کاسه صبر استادان دانشگاه تهران به سر آمد و انان در بيانيه اي ضمن تاکيد بر ضرورت صيانت از خط فارسي , نسبت به ادامه روند کنوني هشدار داده اند.
اين استادان با ياد اوري اصل پانزدهم قانون اساسي که مي گويد:
(زبان و خط رسمي و مشترک مردم ايران فارسي است, اسناد و مکاتبات و متون رسمي و کتابهاي درسي بايد با اين خط و زبان باشد.)
حفظ حرمت و اعتبار خط فارسي يکي از وظايف همه اهل فرهنگ بويژه استادان, مدرسان و دانشجويان زبان و ادب فارسي است.
هشدارهايي که جدي گرفته نشد!
چند سال پيش غلامعلي حداد عادل, رئيس وقت فرهنگستان زبان و ادبيات فارسي در پاسخ به گزارش يکي از روزنامه هاي صبح تهران در خصوص مشکل عدم فارسي نويسي پست الکترونيک در ايران به آماده نبودن ساختارها و تلاش براي تهيه امکانات نرم افزاري و سخت افزاري در اين خصوص اشاره کرده بود.
محمد رضا ترکي, شاعر و استاد دانشگاه تهران نيز چندي پيش با انتقاد از جريمه شدن پيامهاي کوتاه فارسي ] نسبت به خطر همه گيري الفباي انگليسي هشدار داده بود.وي در اين خصوص به ترجمه تلخ ترکيه و تاجيکستان در تغيير رسم الخط و ايجاد گسست فرهنگي در اين کشورها اشاره کرده بود.
حمله به خط فارسي!
دامنه حمله به خط فارسي به عنوان ميراث ملي ايرانيان به محدوده کاربري هاي بر آمده از فناوري هاي نوين محدود نيست.از چند سال پيش تا کنون برخي فعالان حوزه هاي مختلف ادبيات به بهانه راحت تر کردن خواندن و نوشته هاي فارسي و با اتکا به شعارهاي در ظاهر ميهني سعي در اعمال سلايق خود در شيوه خط فارسي کرده اند.
اين تغييرات به صورتي در آمده است که در مواردي متون برخي نويسندگان ازجمله داستان نويسان نزديک به طيفي خاص فقط براي خود آنها قابل خواندن است.

متن بيانيه هشدار آميز استادان دانشگاه  را در ادامه مطلب بخوانيد.